Ingebladerd

Anderhalve week geleden stond onze boom nog volop in blad. De bladeren waren weliswaar geel, maar ze hingen nog. Dat was verbazingwekkend, want in eerdere jaren waren de bladeren al veel eerder gevallen. Misschien waaide het dit najaar minder dan anders. Wat ik nog verbazingwekkender vind is dat bijna alle bladeren er vervolgens in een nacht af zijn gevallen. Het was net alsof het flink gesneeuwd had, we stonden op met een dik pak bladeren voor de deur.  

Ik heb mij nooit eerder gerealiseerd dat bladeren op verschillende manieren van de boom kunnen vallen, dat zijn details waar je niet op let als je in de stad woont...........

Met gevallen blad kun je verschillende dingen doen:

Er lekker op gaan liggen in het zonnetje,

Je verbazen over de hoeveelheid,

Genieten van de mooie plaatjes,

De lekkere herfstgeur opsnuiven,

Het opruimen!

Inmiddels, na twee volle dagen bijeenharken/blazen, is de court weer schoon.

Net op tijd voor de regen en de herfststormen.

Paddestoelen zoeken was nog nooit zo makkelijk......

Trap af, twee keer links et voilá:

Ik ben in de cave mijn eigen champignons aan het kweken!

Zo leuk: beetje stro, beetje paardenstront (met dank aan de Yvonnes), wat water en champignonbroed van de Aldi. Toen ik dat kocht had ik eigenlijk wel mijn twijfels, " ziet er op het plaatje leuk uit, maar zal in het echt wel niet lukken". Niets is minder waar, ik heb het broed de ruimte gegeven en dat bevalt kennelijk goed. De oogst van vandaag is verwerkt in een salade met geraspte courgette, die een quiche van no-tuna/courgette vergezelt. 

Vandaag hebben we voor de mussen op het dak gestookt. Onze mooie nieuwe kachel bleef maar 'nieuw ' ruiken.  'Nieuw ruiken' is eigenlijk nooit lekker in tegenstelling tot 'vers ruiken' bij de groenteboer of de bakker, of  'pasgewassen ruiken' als je 's avonds in een net verschoond bed schuift. Net zo goed als vers en pasgewassen geuren zijn waar je naar kan verlangen, is 'nieuw' een geur die je echt niet om je heen wilt hebben, meestal chemisch en vaak aanleiding tot hoofdpijn. Zo ook de 'nieuwgeur' van onze kachel, vreselijk. Alle ramen en deuren moesten tegen elkaar open gezet worden om er van af te komen. Niet wetend waar de geur precies door veroorzaakt werd ben ik eerst fanatiek aan de slag gegaan met de schoonmaak van de klep die de schoorsteen afsluit. Die was flink beslagen met creosoot (een vies steenkoolachtig goedje dat afgezet wordt in de schoorsteen als er sprake is van onvolledige verbranding). Daarna heb ik de kachel weer aangestoken en het leek verholpen. Toch kwam er op enig moment weer die vieze lucht. Wat moet je dan, als je de kachel zelf geïnstalleerd hebt en je niet echt veel verstand van zaken hebt? Internet! Na wat research kwam ik erachter dat nieuwe kachels soms lang 'nieuw' kunnen stinken door de coating die erop zit. Het devies: flink hoog opstoken de kachel en alle ramen en deuren open zetten, dan verdwijnt de geur na een dag stoken................ Dan maar de kachel in zijn geheel naar buiten, en daar staat hij nu al de hele dag flink te fikken. De geur lijkt inderdaad minder te worden, ik hoop maar dat ons probleem hiermee is opgelost. 

Van de gelegenheid gebruik makend heb ik ook de schoorsteen een goede veegbeurt gegeven (ja, van alle markten thuis) en dat was wel nodig ook. Er kwam een hele hoop rotzooi uit de schoorsteen naar beneden, dat kan nu in ieder geval niet meer in de fik vliegen.

Thom is ondertussen druk doende de muur langs het gazon af te bouwen. Gisteren een tegenslag omdat het touwtje waarlangs hij metselt scheef gespannen bleek te zijn, nadat hij er al een ochtend metselen op had zitten. Ik vond het maar een beetje scheef en zou het zeker niet over hebben gedaan, maar hij dacht daar natuurlijk toch anders over. En nu het allemaal mooi recht ligt, moet ik hem daar zeker gelijk in geven, het ziet er prachtig uit!

 

Hollands weer

Vandaag was het een uitermate druilerige dag, zo'n typische Hollandse grauwe regenachtige sombere dag. Dit soort dagen hebben wij hier bijna nooit, een paar keer per jaar hooguit. Meestal duurt het ook niet langer dan een dag in tegenstelling tot de Hollandse Herfst Weken. Gelukkig! 

Wij hebben vandaag van de gelegenheid gebruik gemaakt om onze nieuwe kachel te installeren, we zitten er weer warmpjes bij!

Déjà vu

Ik heb deze dagen ontdekt dat in een klein Frans dorp de persoonlijke vrijheid net zo ver gaat als die in een veel groter Nederlands dorp. Voor wat betreft hagen die onder de twee meter hoog blijven gaat de vrijheid tot de erfgrens, voor wat betreft bomen gaat het tot twee meter bij de erfgrens vandaan op het eigen terrein.
Vandaag hebben we onze pas geplante bomen verplaatst. We hebben twee mooie plekken voor ze gevonden, maar we vinden het toch wel jammer dat ze niet mochten blijven staan op de plek die wij voor ze uitgekozen hadden. Niet zo gek hoor, we hadden er even niet aan gedacht dat deze strook gras langs de weg, die ik altijd keurig bij houd met de grasmaaier, eigenlijk gemeentegrond is. En in een klein dorp houdt iedereen elkaar in de gaten.  Dus toen ik twee dagen na onze boomplantdag de burgemeester tegenkwam, vertelde zij me dat haar al gevraagd was of ze wel had gezien dat haar buren bomen hadden geplant op gemeentegrond. Ze verzocht me vriendelijk, doch dringend, ze weer weg te halen, anders zouden anderen zeker ook over kunnen gaan tot dit 'wildplanten'. Ik ben benieuwd hoe men hier in het dorp zou reageren op 'wildbreien' (deze link geeft daar voorbeelden van voor wie niet weet wat dat is)
Ik kreeg door deze gang van zaken een beetje een déjà vu-gevoel. In de tijd dat ik nog  ik nog in Oegstgeest woonde heb ik ook eens een boom geplant op gemeentegrond. Toen was dat echter een welbewuste keuze. Ik had een paar tegels uit het trottoir voor ons huis gehaald en er een boom in gezet omdat daar steeds auto's geparkeerd stonden. Dat irriteerde mij mateloos, dus voerde ik een een eigengereide plantactie uit.  Die boom stond daar ook niet langer dan een paar dagen. Hij werd natuurlijk snel weggehaald door een paar ijverige gemeenteambtenaren, hij stond immers zonder vergunning de straat op te vrolijken. In die tijd maakte ik me nog kwaad over de situatie, inmiddels - wat ouder en wijzer - vind ik het alleen maar jammer dat onze bomen niet mochten blijven staan. Op hun nieuwe plekken zijn ze trouwens ook een aanwinst voor ons terrein.


De Toverhazelaar staat in de lange border en dus direct in het zicht.

De  twee beuken gaan een afscheiding vormen tussen de parking en het weiland, waardoor er een interessanter beeld ontstaat. We zijn daar ook weer blij mee, dat dan weer wel.

Strooptocht

Er is de laatste dagen heel wat materiaal door ons bijeengehaald. Voor een deel hebben we daarvoor weer in de buidel moeten tasten, maar de meest interessante stukken hebben we verkregen door stripwerkzaamheden. 

Vorige week zijn we met onze vakantiegasten aan de slag geweest bij een groot oud huis, wat gesloopt gaat worden. Via vrienden hoorden we dat hier voor ons misschien wel eens interessante bouwmaterialen te vinden konden zijn, zij regelden toestemming voor ons daar een kijkje te gaan nemen. Dus togen wij enige maanden geleden naar de plek waar dit huis staat. Ik werd er wel een beetje verdrietig van te zien dat zo'n mooi huis gaat verdwijnen, maar de aanblik van een buitentrap van natuursteen stemde mij weer vrolijker. 

 

Binnen in het al grotendeels door andere stropers (strippers ) vernielde pand troffen we ook nog een paar prachtige traptreden van pierre de Volvic aan. Dit is een zwarte vulkanische steensoort, waar ook de kathedraal van Clermont-Ferrand van gebouwd is (klik hier als je wilt weten hoe die eruit ziet). Deze zouden we ook graag willen meenemen, maar ze zijn niet te tillen en het materiaal moet bovendien de heuvel af over geaccidenteerd terrein. Dat gaat dus niet. Maar de traptreden van de buitentrap waren uit delen opgebouwd, die wel te hanteren waren. Nadat onze vrienden via hun connecties bij Vicat off the record toestemming hadden gekregen, zijn we de trap gaan halen. 

Met elkaar was deze klus snel gedaan en met medeneming van nog enige vloertegels, vakkundig uitgehakt door Gijsje en Jip, togen wij huiswaarts op weg naar een welverdiend drankje.

   

 Gisteren hebben we - ook met toestemming, deze keer zelf geregeld - oude ruiven van eikenhout uit een ingestorte schuur gesloopt. Deze gaan dienst doen als balustrade in de grange. 

Dit is geen verzameling oud ijzer,
maar mooi roestig deurbeslag