Nog een beetje sneeuw

Om me te helpen bij het herinneren wat we deze winter nou eigenlijk gedaan hebben heb ik even de foto's erbij gepakt. We hebben - natuurlijk- gewoon doorgewerkt, maar er zijn niet veel foto's om daarvan te getuigen. Als ik de foto's mag geloven, heb ik me vooral bezig gehouden met zaken die eigenlijk niet zoveel toevoegen. Zo ben ik bijvoorbeeld drie hele dagen bezig geweest met het uitzoeken van knopen om die vervolgens ter decoratie op kleur in apothekerspotten te doen. Het was iets waar ik aan begon en waar ik niet meer mee op kon houden. Het sorteren kreeg mij in zijn macht, wat bijzonder is, want normaal gesproken vind ik ordenen niet zo leuk. Het was eigenlijk een soort schat zoeken, sommige knopen waren heel bijzonder en er zaten ook knopen tussen die zeker al zo'n honderd jaar oud zijn.

Verder heb ik een veel te groot vogelvoederhuis gemaakt, voor onze twee tortelduifjes en de andere vogeltjes die wel erg fijn vonden wat bijvoeding te krijgen tijdens de koude dagen.  

hout voor de kachel halen

Thom daarentegen heeft alleen maar nuttige dingen gedaan. Hij heeft van een oude deur twee deurtjes gemaakt voor het elektriciteitskastje bij de gîte en ook een toegangsdeur voor het atelier. Dat laatste was een behoorlijke klus, want de deur moest gemaakt worden van oude eikenhouten balken die wij twee jaar geleden gekocht hebben van een boer. Het voordeel van deze balken is dat het hout is uitgewerkt, het nadeel is dat ze niet helemaal recht zijn en dus recht gemaakt moeten worden. Bovendien is het hout keihard, wat het bewerken weer lastiger maakt. Omdat het buiten te koud was om te lijmen, moest de deur binnen in ons - toch niet helemaal koude - huis in elkaar gezet worden.

Aan de deurtjes heb ik ook nog een - toch wel zeer nuttige - bijdrage geleverd, ik heb de smeedijzeren gehengen gemaakt. Dat was nog eens leuk om te doen! Omdat we de nieuwe gehengen die je bij de bouwmarkt koopt niet mooi vinden staan op onze - net alsof ze echt oud zijnde - deuren, wilden we liever smeedijzer gebruiken. Het vervelende daarvan is echter dat die gehengen minimaal 10 keer zo duur zijn. Daarom besloot ik aan het experimenteren te slaan met een hamer en een bouwmarktgeheng. Omdat ik vond dat het niet opschoot, heb ik het geheng op een bepaald moment in de kachel gelegd, toen het gloeiend was voorzichtig weer mee naar buiten genomen en opnieuw flink met de hamer bewerkt. Het resultaat was verbluffend! Net echt oud smeedijzer en dat voor een krappe vier euro per stuk! Dat geeft de klusser met een te krap budget weer moed.

 

En dan hebben we ook nog de binnenkant van het atelier afgewerkt, Thom heeft het dak betimmerd en ik de muren gevoegd. De volgende keer zal ik daar wat foto's van laten zien en van de deur van het atelier.

Pauze

Na een pauze van vier maanden maak ik eindelijk maar weer eens een nieuw begin met mijn verhalen over hoe het ons gaat hier in Frankrijk. Ik denk dat het niet helemaal toevallig is dat deze periode precies samen valt met de koude winter die we achter de rug hebben. Vandaag was het de eerste echt lekker warme dag sinds de zomer ons in het najaar zijn laatste afscheidsgroet bracht. Het is deze winter niet eens zo heel erg koud geweest, maar het was wel heel erg lang koud. Onze 12 kuub brandhout is nagenoeg op en we hebben niet eens het hele huis verwarmd al die maanden. Alleen de eetkamer was altijd lekker warm net als de studeerkamer. In de woonkamer maakten we het alleen 's avonds warm als we televisie gingen kijken. Om het nog enigszins draaglijk te maken had ik ook alle ramen afgeplakt met plastic folie want het glas in onze ramen is zo dun en de ramen zijn zo groot, dat alle warmte dwars door het raam naar buiten verdwijnt. Daarbij ook nog eens het grootste deel van de tijd de luiken dichtgehouden en dikke kleren aan................... We zaten echt teruggetrokken in ons hol deze winter en, hoewel we wel doorgewerkt hebben aan een aantal klussen, was mijn energieniveau op een laag pitje en schoot het schrijven er bij in.

De volgende winter wil ik dat niet meer, want ik wordt daar niet echt vrolijk van. Gelukkig hebben we een fantastische oplossing aangereikt gekregen van onze vriend Mark, die aannemer is. Hij wees ons op het bestaan van isolerend enkel glas dat voor monumenten gebruikt wordt. Dat kan gewoon in onze huidige ramen gezet worden, we hoeven dus helemaal geen nieuwe ramen te maken om het binnen toch een beetje behaaglijk te kunnen hebben 's winters. Hoera, dat scheelt veel tijd en geld en dat komt ons nou toevallig heel erg goed uit.

Denkend aan Mark herinner ik me ineens dat we in december, vlak voordat hij en Rosita met de kinderen bij ons Kerst kwamen vieren, nog een angstig avontuur hadden met de boiler in de gîte. We ontdekten in de herfstvakantie, toen Albert en Jacqueline bij ons waren met de kinderen, dat er geen warmwater meer uit de kraan kwam in de gîte. Zij hebben die week gebruik gemaakt van onze eigen badkamer en wij hadden de reparatie van de warmwatervoorziening op de lange baan geschoven. Maar met het aankomende kerstbezoek moesten we daar natuurlijk wel wat aan doen. We togen naar zolder en schroefden het apparaat aan de onderkant open. Dat dit hier onder stroom stond wisten we niet, dus het duurde niet lang of ik had een schok te pakken. Oeps. Omdat we eigenlijk niet konden ontdekken, vroeg ik Thom beneden de warme kraan open te zetten om te kijken of er nog steeds geen warm water uit kwam. Nadat de kraan enkele minuten open stond en ik nog naast te boiler zat te kijken of ik er iets aan zag, klonk er ineens een keiharde klap vlak naast me. Ik wist niet wat het was, maar wist wel dat ik me als een haas uit de voeten moest maken. Ik rende naar beneden, heb de stroom uitgeschakeld en we zijn naar buiten gegaan om daar af te wachten wat er gebeuren zou. Al snel kwamen er allemaal wolken stoom uit het dak!!!

Gelukkig liep alles af met een sisser, letterlijk. Nadat alle stoom uit de boiler was ontsnapt durfden we te gaan kijken wat er aan de hand was. De waterleiding bleek geëxplodeerd te zijn. De boiler had blijkbaar weken staan opwarmen, zonder dat de overdruk kon ontsnappen. Toen de kraan open ging kon de leiding de ontstane druk in combinatie met het gloeien hete water dat er doorheen stroomde niet meer aan en sprong uit elkaar, terwijl ik er vlak naast zat........ 

Eenmaal van de schrik bekomen hebben we een nieuwe boiler geïnstalleerd, die nu ook veilig voor de vorst beneden in de gîte staat. Een grote verbetering.