Pauze

Na een pauze van vier maanden maak ik eindelijk maar weer eens een nieuw begin met mijn verhalen over hoe het ons gaat hier in Frankrijk. Ik denk dat het niet helemaal toevallig is dat deze periode precies samen valt met de koude winter die we achter de rug hebben. Vandaag was het de eerste echt lekker warme dag sinds de zomer ons in het najaar zijn laatste afscheidsgroet bracht. Het is deze winter niet eens zo heel erg koud geweest, maar het was wel heel erg lang koud. Onze 12 kuub brandhout is nagenoeg op en we hebben niet eens het hele huis verwarmd al die maanden. Alleen de eetkamer was altijd lekker warm net als de studeerkamer. In de woonkamer maakten we het alleen 's avonds warm als we televisie gingen kijken. Om het nog enigszins draaglijk te maken had ik ook alle ramen afgeplakt met plastic folie want het glas in onze ramen is zo dun en de ramen zijn zo groot, dat alle warmte dwars door het raam naar buiten verdwijnt. Daarbij ook nog eens het grootste deel van de tijd de luiken dichtgehouden en dikke kleren aan................... We zaten echt teruggetrokken in ons hol deze winter en, hoewel we wel doorgewerkt hebben aan een aantal klussen, was mijn energieniveau op een laag pitje en schoot het schrijven er bij in.

De volgende winter wil ik dat niet meer, want ik wordt daar niet echt vrolijk van. Gelukkig hebben we een fantastische oplossing aangereikt gekregen van onze vriend Mark, die aannemer is. Hij wees ons op het bestaan van isolerend enkel glas dat voor monumenten gebruikt wordt. Dat kan gewoon in onze huidige ramen gezet worden, we hoeven dus helemaal geen nieuwe ramen te maken om het binnen toch een beetje behaaglijk te kunnen hebben 's winters. Hoera, dat scheelt veel tijd en geld en dat komt ons nou toevallig heel erg goed uit.

Denkend aan Mark herinner ik me ineens dat we in december, vlak voordat hij en Rosita met de kinderen bij ons Kerst kwamen vieren, nog een angstig avontuur hadden met de boiler in de gîte. We ontdekten in de herfstvakantie, toen Albert en Jacqueline bij ons waren met de kinderen, dat er geen warmwater meer uit de kraan kwam in de gîte. Zij hebben die week gebruik gemaakt van onze eigen badkamer en wij hadden de reparatie van de warmwatervoorziening op de lange baan geschoven. Maar met het aankomende kerstbezoek moesten we daar natuurlijk wel wat aan doen. We togen naar zolder en schroefden het apparaat aan de onderkant open. Dat dit hier onder stroom stond wisten we niet, dus het duurde niet lang of ik had een schok te pakken. Oeps. Omdat we eigenlijk niet konden ontdekken, vroeg ik Thom beneden de warme kraan open te zetten om te kijken of er nog steeds geen warm water uit kwam. Nadat de kraan enkele minuten open stond en ik nog naast te boiler zat te kijken of ik er iets aan zag, klonk er ineens een keiharde klap vlak naast me. Ik wist niet wat het was, maar wist wel dat ik me als een haas uit de voeten moest maken. Ik rende naar beneden, heb de stroom uitgeschakeld en we zijn naar buiten gegaan om daar af te wachten wat er gebeuren zou. Al snel kwamen er allemaal wolken stoom uit het dak!!!

Gelukkig liep alles af met een sisser, letterlijk. Nadat alle stoom uit de boiler was ontsnapt durfden we te gaan kijken wat er aan de hand was. De waterleiding bleek geëxplodeerd te zijn. De boiler had blijkbaar weken staan opwarmen, zonder dat de overdruk kon ontsnappen. Toen de kraan open ging kon de leiding de ontstane druk in combinatie met het gloeien hete water dat er doorheen stroomde niet meer aan en sprong uit elkaar, terwijl ik er vlak naast zat........ 

Eenmaal van de schrik bekomen hebben we een nieuwe boiler geïnstalleerd, die nu ook veilig voor de vorst beneden in de gîte staat. Een grote verbetering.