filmpje

Via deze link kom je bij het filmpje dat ik een maand geleden maakte.

Ingebladerd

Anderhalve week geleden stond onze boom nog volop in blad. De bladeren waren weliswaar geel, maar ze hingen nog. Dat was verbazingwekkend, want in eerdere jaren waren de bladeren al veel eerder gevallen. Misschien waaide het dit najaar minder dan anders. Wat ik nog verbazingwekkender vind is dat bijna alle bladeren er vervolgens in een nacht af zijn gevallen. Het was net alsof het flink gesneeuwd had, we stonden op met een dik pak bladeren voor de deur.  

Ik heb mij nooit eerder gerealiseerd dat bladeren op verschillende manieren van de boom kunnen vallen, dat zijn details waar je niet op let als je in de stad woont...........

Met gevallen blad kun je verschillende dingen doen:

Er lekker op gaan liggen in het zonnetje,

Je verbazen over de hoeveelheid,

Genieten van de mooie plaatjes,

De lekkere herfstgeur opsnuiven,

Het opruimen!

Inmiddels, na twee volle dagen bijeenharken/blazen, is de court weer schoon.

Net op tijd voor de regen en de herfststormen.

Paddestoelen zoeken was nog nooit zo makkelijk......

Trap af, twee keer links et voilá:

Ik ben in de cave mijn eigen champignons aan het kweken!

Zo leuk: beetje stro, beetje paardenstront (met dank aan de Yvonnes), wat water en champignonbroed van de Aldi. Toen ik dat kocht had ik eigenlijk wel mijn twijfels, " ziet er op het plaatje leuk uit, maar zal in het echt wel niet lukken". Niets is minder waar, ik heb het broed de ruimte gegeven en dat bevalt kennelijk goed. De oogst van vandaag is verwerkt in een salade met geraspte courgette, die een quiche van no-tuna/courgette vergezelt. 

Vandaag hebben we voor de mussen op het dak gestookt. Onze mooie nieuwe kachel bleef maar 'nieuw ' ruiken.  'Nieuw ruiken' is eigenlijk nooit lekker in tegenstelling tot 'vers ruiken' bij de groenteboer of de bakker, of  'pasgewassen ruiken' als je 's avonds in een net verschoond bed schuift. Net zo goed als vers en pasgewassen geuren zijn waar je naar kan verlangen, is 'nieuw' een geur die je echt niet om je heen wilt hebben, meestal chemisch en vaak aanleiding tot hoofdpijn. Zo ook de 'nieuwgeur' van onze kachel, vreselijk. Alle ramen en deuren moesten tegen elkaar open gezet worden om er van af te komen. Niet wetend waar de geur precies door veroorzaakt werd ben ik eerst fanatiek aan de slag gegaan met de schoonmaak van de klep die de schoorsteen afsluit. Die was flink beslagen met creosoot (een vies steenkoolachtig goedje dat afgezet wordt in de schoorsteen als er sprake is van onvolledige verbranding). Daarna heb ik de kachel weer aangestoken en het leek verholpen. Toch kwam er op enig moment weer die vieze lucht. Wat moet je dan, als je de kachel zelf geïnstalleerd hebt en je niet echt veel verstand van zaken hebt? Internet! Na wat research kwam ik erachter dat nieuwe kachels soms lang 'nieuw' kunnen stinken door de coating die erop zit. Het devies: flink hoog opstoken de kachel en alle ramen en deuren open zetten, dan verdwijnt de geur na een dag stoken................ Dan maar de kachel in zijn geheel naar buiten, en daar staat hij nu al de hele dag flink te fikken. De geur lijkt inderdaad minder te worden, ik hoop maar dat ons probleem hiermee is opgelost. 

Van de gelegenheid gebruik makend heb ik ook de schoorsteen een goede veegbeurt gegeven (ja, van alle markten thuis) en dat was wel nodig ook. Er kwam een hele hoop rotzooi uit de schoorsteen naar beneden, dat kan nu in ieder geval niet meer in de fik vliegen.

Thom is ondertussen druk doende de muur langs het gazon af te bouwen. Gisteren een tegenslag omdat het touwtje waarlangs hij metselt scheef gespannen bleek te zijn, nadat hij er al een ochtend metselen op had zitten. Ik vond het maar een beetje scheef en zou het zeker niet over hebben gedaan, maar hij dacht daar natuurlijk toch anders over. En nu het allemaal mooi recht ligt, moet ik hem daar zeker gelijk in geven, het ziet er prachtig uit!

 

Hollands weer

Vandaag was het een uitermate druilerige dag, zo'n typische Hollandse grauwe regenachtige sombere dag. Dit soort dagen hebben wij hier bijna nooit, een paar keer per jaar hooguit. Meestal duurt het ook niet langer dan een dag in tegenstelling tot de Hollandse Herfst Weken. Gelukkig! 

Wij hebben vandaag van de gelegenheid gebruik gemaakt om onze nieuwe kachel te installeren, we zitten er weer warmpjes bij!

Déjà vu

Ik heb deze dagen ontdekt dat in een klein Frans dorp de persoonlijke vrijheid net zo ver gaat als die in een veel groter Nederlands dorp. Voor wat betreft hagen die onder de twee meter hoog blijven gaat de vrijheid tot de erfgrens, voor wat betreft bomen gaat het tot twee meter bij de erfgrens vandaan op het eigen terrein.
Vandaag hebben we onze pas geplante bomen verplaatst. We hebben twee mooie plekken voor ze gevonden, maar we vinden het toch wel jammer dat ze niet mochten blijven staan op de plek die wij voor ze uitgekozen hadden. Niet zo gek hoor, we hadden er even niet aan gedacht dat deze strook gras langs de weg, die ik altijd keurig bij houd met de grasmaaier, eigenlijk gemeentegrond is. En in een klein dorp houdt iedereen elkaar in de gaten.  Dus toen ik twee dagen na onze boomplantdag de burgemeester tegenkwam, vertelde zij me dat haar al gevraagd was of ze wel had gezien dat haar buren bomen hadden geplant op gemeentegrond. Ze verzocht me vriendelijk, doch dringend, ze weer weg te halen, anders zouden anderen zeker ook over kunnen gaan tot dit 'wildplanten'. Ik ben benieuwd hoe men hier in het dorp zou reageren op 'wildbreien' (deze link geeft daar voorbeelden van voor wie niet weet wat dat is)
Ik kreeg door deze gang van zaken een beetje een déjà vu-gevoel. In de tijd dat ik nog  ik nog in Oegstgeest woonde heb ik ook eens een boom geplant op gemeentegrond. Toen was dat echter een welbewuste keuze. Ik had een paar tegels uit het trottoir voor ons huis gehaald en er een boom in gezet omdat daar steeds auto's geparkeerd stonden. Dat irriteerde mij mateloos, dus voerde ik een een eigengereide plantactie uit.  Die boom stond daar ook niet langer dan een paar dagen. Hij werd natuurlijk snel weggehaald door een paar ijverige gemeenteambtenaren, hij stond immers zonder vergunning de straat op te vrolijken. In die tijd maakte ik me nog kwaad over de situatie, inmiddels - wat ouder en wijzer - vind ik het alleen maar jammer dat onze bomen niet mochten blijven staan. Op hun nieuwe plekken zijn ze trouwens ook een aanwinst voor ons terrein.


De Toverhazelaar staat in de lange border en dus direct in het zicht.

De  twee beuken gaan een afscheiding vormen tussen de parking en het weiland, waardoor er een interessanter beeld ontstaat. We zijn daar ook weer blij mee, dat dan weer wel.

Strooptocht

Er is de laatste dagen heel wat materiaal door ons bijeengehaald. Voor een deel hebben we daarvoor weer in de buidel moeten tasten, maar de meest interessante stukken hebben we verkregen door stripwerkzaamheden. 

Vorige week zijn we met onze vakantiegasten aan de slag geweest bij een groot oud huis, wat gesloopt gaat worden. Via vrienden hoorden we dat hier voor ons misschien wel eens interessante bouwmaterialen te vinden konden zijn, zij regelden toestemming voor ons daar een kijkje te gaan nemen. Dus togen wij enige maanden geleden naar de plek waar dit huis staat. Ik werd er wel een beetje verdrietig van te zien dat zo'n mooi huis gaat verdwijnen, maar de aanblik van een buitentrap van natuursteen stemde mij weer vrolijker. 

 

Binnen in het al grotendeels door andere stropers (strippers ) vernielde pand troffen we ook nog een paar prachtige traptreden van pierre de Volvic aan. Dit is een zwarte vulkanische steensoort, waar ook de kathedraal van Clermont-Ferrand van gebouwd is (klik hier als je wilt weten hoe die eruit ziet). Deze zouden we ook graag willen meenemen, maar ze zijn niet te tillen en het materiaal moet bovendien de heuvel af over geaccidenteerd terrein. Dat gaat dus niet. Maar de traptreden van de buitentrap waren uit delen opgebouwd, die wel te hanteren waren. Nadat onze vrienden via hun connecties bij Vicat off the record toestemming hadden gekregen, zijn we de trap gaan halen. 

Met elkaar was deze klus snel gedaan en met medeneming van nog enige vloertegels, vakkundig uitgehakt door Gijsje en Jip, togen wij huiswaarts op weg naar een welverdiend drankje.

   

 Gisteren hebben we - ook met toestemming, deze keer zelf geregeld - oude ruiven van eikenhout uit een ingestorte schuur gesloopt. Deze gaan dienst doen als balustrade in de grange. 

Dit is geen verzameling oud ijzer,
maar mooi roestig deurbeslag

BRRRR

Het is koud geweest de afgelopen twee dagen. 's Nachts -4, overdag een zonnetje, maar harde wind. Vandaag was de wind gaan liggen en steeg de temperatuur, morgen wordt het gelukkig weer wat warmer en woensdag weer 15 graden. Het is wel even wennen zo'n plotselinge koudeval, een week geleden was het nog 24 graden. Maar met een lekkere lange onderbroek en een reep chocola is het wel vol te houden. We zijn wel op zoek naar een houtkachel voor de salon, want de open haard is wel sfeervol, maar de warmte vliegt direct de schoorsteen uit. We hebben lang geaarzeld en toch maar besloten op zoek te gaan naar een kachel met een raampje, dan kunnen we tenminste genieten van de aanblik van het vuur. Voorlopig probeer ik eerst op 'Le bon coin' een kachel te vinden, dat is de Franse 'Marktplaats". Ik moet steeds wel goed opgeven in welk departement ik zoek, want Frankrijk is natuurlijk heel groot en meer dan 100 kilometer rijden voor een tweedehands kachel vind ik een beetje overdreven.

  

Gisteren hebben we de beukenbomen geplant die we gekregen hebben van de AsWeWere groep. Livia was de afgelopen week gekomen met Babeth en Layla om het geld dat zij voor ons bij elkaar hadden gebracht voor een boom uit te gaan geven. Ik wilde graag langs de weg, tussen ons huis en dat van onze buren, twee of drie bomen hebben, want dat maakt de weg 'smaller' en ontmoedigt mensen hopelijk om (hard) tussen de huizen door te rijden. De derde boom die we geplant hebben is een Perzische toverhazelaar, die we van Albert en Jacqueline hebben gekregen. Zij waren deze herfstvakantie ook een paar dagen bij ons met hun twee dochters. De appel- en de pruimenboom die Tjeerd en Mieke voor ons bij zich hadden toen ze dinsdag aankwamen gaan we in de loop van de week planten op het 'kampeer'veld boven op het weiland. Dat is eigenlijk de plek waar ik het vriendenbos gepland heb, maar de bomen die we tot nu toe van onze vrienden gekregen hebben, heb ik toch grotendeels rond het huis geplant. Een lijstje van de gekregen bomen die we nu in onze grond hebben staan:

Appelboom (van Marjan en Henri)

ze komen al boven de muur uit!

Abrikoos (Rick en Eveline)

Nectarine (Ron en Anja)

Naam even kwijt (Marjolein en Gijs)

2 Amberbomen (Ron en Anja; Cathy en Frank)

Eucalyptus (van Linda)

Magnolia (van Livia en Ruud)

Roodbladige prunus (van Arda en Wim)

Plataan (van mijn moeder)

Albyzia (van Leo en Ineke)

50 jonge boompjes (uit het bos van Jan, langs de weg boven geplant)

2 beuken (van de AsWeWere 2012 groep)

Perzische toverhazelaar (van Albert en Jacqueline)

Zelf heb ik ook nog een aantal bomen geplant:

3 Japanse Esdoorns

3 gewone Esdoorns

Naam even kwijt (maar dan een andere variëteit dan die van Gijs en Marjolein)

Ginko biloba

2 perenbomen

Magnolia

Parasol-den

Thuya

Kerstboom

Spar

Prunus triloba

Sierkers

Het lijkt heel wat zo'n lijst met bomen, maar er kunnen er nog veel meer bij hoor!

Ik denk dat we wel kunnen stellen dat we onze ecologische voetafdruk verkleinen met deze boomplant-aktie en dat is wel nodig ook, want als iedereen zo zou leven als ik (en ik dacht dat ik het toch aardig zuinig deed) dan hadden we 1,93 aardbollen nodig om klimaatneutraal te kunnen blijven. Dit heb ik net even zitten berekenen met de  Ecological footprint quiz (dit is een link die je aan kan klikken). 

Afscheid

Zondag was oorspronkelijk de dag dat iedereen zou vertrekken, maar het vertrek werd zo lang mogelijk uitgesteld. Ze hadden het blijkbaar naar hun zin bij ons. Er werd natuurlijk niet meer gewerkt. Een groepje ging wandelen en speren gooien (zelfgemaakte!) in het bos, de rest van de groep ging met ons mee naar de onvermijdelijke zondagse brocante. Brocantes zijn vooral zo leuk omdat het een soort schat zoeken is. De sport is iets bijzonders te vinden voor weinig geld. Dat lukte, we kwamen weer thuis met allerlei leuke prullaria.

We hadden de hele week lang prachtig weer gehad, precies het goede weer. En zondagavond was het ook weer precies het goede weer: het ging keihard regenen. We aten daarom binnen, een andere plek dan tot dan toe en dat gaf een intimiteit die goed paste bij afscheid nemen. We werden getrakteerd op wat gekkigheid: improviserend expressionistisch theater van Arthur, Sascha en Martijn en een mooi gedicht van de laatste en sloten de avond af met een glaasje prikwijn waarmee we nog even terugdachten aan de verjaardag van Rick. 

Maandagochtend moest het dan toch echt gebeuren: afscheid nemen. Dat kon alleen omdat we allemaal wisten dat we het volgend jaar weer doen!

Daar gaan ze........er werd door sommigen wel een traantje weggepinkt, vooral door mij natuurlijk!

deze schoenen hebben de week niet overleefd, veel te hard gewerkt.......

De multifunctionele cave

De zaterdag begon droevig: 'onze' gemaskerde relmuis bleek 's nachts doodgebeten te zijn. Hij was de afgelopen week onze mascotte geworden, want elke avond als wij op het terras zaten te eten kwam hij rond half tien thuis van zijn werk. Via de muur van het washok kroop hij dan naar boven en verdween onder de dakpannen van het afdakje. Het werd een sport om hem elke avond te spotten, we hadden zelfs afgesproken dat wie hem zag direct REL REL REL zou roepen, opdat wij hem allemaal konden zien thuiskomen. De dader van deze bruto moord gaat, vermoed ik, in zwart gehuld en is erg aaibaar........... 

De rest van de dag verliep gelukkig in een opperbeste sfeer, er was een petanque toernooi aangekondigd en we zouden de ochtend nog gebruiken om wat klussen af te maken. Tegen twaalven begonnen we daar aan - de vermoeidheid begon toch toe te slaan- en in de loop van de middag was alles klaar. Het hele programma was afgewerkt, alle klussen van de lijst waren gedaan, een prestatie van formaat!

de verrassing van de dag: Wendela's patatkraam

er was er ook nog één jarig

lootjes trekken om de teams samen te stellen

Zouden zij een voorgevoel gehad hebben?

de competitie wordt uitgeschreven

even de baan bijharken

de finale!

de wedstrijd werd erg serieus genomen

de winnaars worden sportief gefeliciteerd

Martijn had wat te weinig patat gegeten

met de wisselbeker, zij moeten volgend jaar dus terugkomen om  hun titel te verdedigen

Het toernooi werd afgesloten met een barbecue bij het maison des étudiants. Het was heel leuk om het terras daar voor de eerste keer met een groep te bevolken. We pasten er gemakkelijk op met zijn allen, geschikt bevonden voor groepen dus. 

Omdat Justus, Joris en Anouk de volgende dag zouden vertrekken (de rest pas maandag), maakten wij van de gelegenheid gebruik om terug te kijken en de groep te bedanken voor hun bijdrage aan de fantastische week die we met elkaar gehad hadden. Als aandenken had ik voor iedereen een versierde steen ingepakt.

Wij kregen ook een cadeau: een boom voor ons vriendenbos! Omdat het echter niet het juiste plantseizoen is zo midden in de zomer, kregen wij symbolisch een hibiscus en komen ze in de herfstvakantie terug (yess!!!) om met ons een boom te gaan uitzoeken.

Rest mij nog het nieuwe gebruik van de cave toe te lichten,  met dank aan Luuk voor de mooie foto's die voor zich spreken:

 

dj Bouke Beer

the rave cave