Zondag was oorspronkelijk de dag dat iedereen zou vertrekken, maar het vertrek werd zo lang mogelijk uitgesteld. Ze hadden het blijkbaar naar hun zin bij ons. Er werd natuurlijk niet meer gewerkt. Een groepje ging wandelen en speren gooien (zelfgemaakte!) in het bos, de rest van de groep ging met ons mee naar de onvermijdelijke zondagse brocante. Brocantes zijn vooral zo leuk omdat het een soort schat zoeken is. De sport is iets bijzonders te vinden voor weinig geld. Dat lukte, we kwamen weer thuis met allerlei leuke prullaria.

We hadden de hele week lang prachtig weer gehad, precies het goede weer. En zondagavond was het ook weer precies het goede weer: het ging keihard regenen. We aten daarom binnen, een andere plek dan tot dan toe en dat gaf een intimiteit die goed paste bij afscheid nemen. We werden getrakteerd op wat gekkigheid: improviserend expressionistisch theater van Arthur, Sascha en Martijn en een mooi gedicht van de laatste en sloten de avond af met een glaasje prikwijn waarmee we nog even terugdachten aan de verjaardag van Rick.
Maandagochtend moest het dan toch echt gebeuren: afscheid nemen. Dat kon alleen omdat we allemaal wisten dat we het volgend jaar weer doen!

Daar gaan ze........er werd door sommigen wel een traantje weggepinkt, vooral door mij natuurlijk!
 |
| deze schoenen hebben de week niet overleefd, veel te hard gewerkt....... |
Dat zijn mijn schoenen! Volgend jaar neem ik betere mee! :)
BeantwoordenVerwijderen