Thom en Wendela: Warm

Woensdag, hakdag.

De hangar, die door ons tegenwoordig atelier (het Franse woord voor werkplaats) genoemd wordt, is van binnen al bijna klaar. De werkbanken zijn door Thom getimmerd en er is een enorme batterij aan opbergruimte gecreëerd met de kasten uit de openbare bibliotheek van Schiedam (ja, meegenomen toen we net ons huis hier gekocht hadden onder het mom van: je weet nooit wanneer ze nog eens van pas kunnen komen..). Vlak voordat 'onze' studenten kwamen heeft Thom met Rick en mij nog een groot deel van het dak betimmerd (te zien op de verhuisfoto van gisteren), zodat alle te verhuizen spullen geplaatst konden worden. Dat was flink buffelen en afzien, hard doorwerken in posities die je je ergste vijand nog niet toewenst, met temperaturen die aanzienlijk hoger lagen dan die in Nederland. Maar we zijn wel lekker opgeschoten. Nu de buitenkant nog. Aan de kopse gevel was ik een paar maanden geleden al begonnen, eerst afbikken en dan vullen. Omdat we vorig jaar gemerkt hadden dat Livia en Auke heel goed waren in het afbikken, vertrouwden we deze klus nu ook weer aan haar toe. Samen met Koen (de stiefbroer van Ruud) is ze woensdag begonnen. Koen mocht van mij niet meer met stenen sjouwen vanwege het gat in zijn hoofd dat daar door Ernst op dinsdag met een pikhouweel ingeslagen was. We hebben Ernst de hele week nog goed in de gaten gehouden (wat voor bruut hadden we eigenlijk binnengehaald?) en konden aan het eind van de week toch bij onze eerste indruk blijven: Ernst is een schatje en dat met die pikhouweel was echt een ongelukje. Enfin, samen met Livia begon Koen aan de muur.

Voor een ander groepje was het weer stenen sjouwen geblazen. Alle kantstenen die wij in de loop der tijd op de parking verzameld hadden, werden keurig geordend en dichter op elkaar gehergroepeerd, zodat er ruimte ontstond voor al het bouwmateriaal dat nog op ons erf lag en dat zij ook nog moesten gaan verslepen.......

Justus, Joris en Anouk maakten de parking nog een stukje groter, ook met het oog op al het materiaal dat daar nog geplaatst moest worden.

Het houthok opruimen bleek een klus die langer duurde dan gedacht. Dat lag zeker niet aan de inzet van Martijn en Daan, maar de kettingzaag ging stuk en er waren gewoon veel stammetjes, die allemaal op 30 centimeter gezaagd moesten worden opdat zij in de winter in de kachel van het kleine huisje opgestookt kunnen worden. Van één stuk hout krijg je het een paar keer warm!

Arthur en Luuk hielden het stenen sjouwen voor gezien en begonnen met het snoeien van de heg. Deze is ondertussen wel meer dan vier meter hoog en begint ons uitzicht te belemmeren. De schaar erin dus!